وزارت تلگرام!/ اقرار به اشتباه و جبران، یا توجیه مانند گذشته؟
دوشنبه 01 اردیبهشت 1399, 13:30

 

پرسش اصلی این است که مگر نسخه اصلی تلگرام، وضعیتی بهتر از پوسته های فارسی خود دارد؟! برخی به گونه ای سخن می گویند که گویی اطمینان دارند که پاول دورف، اطلاعات ده‌ها میلیون ایرانی را مهر و موم کرده و در جایی خاک کرده است!

وزارت تلگرام!/ اقرار به اشتباه و جبران، یا توجیه مانند گذشته؟به گزارش رویش نیوز به نقل از جهان نيوز: چند روز قبل بود که سایت Comparitech با انتشار مطلبی از لو رفتن اطلاعات ۴۲ میلیون کاربر ایرانی روی وب خبر داد. این سایت با کمک یک متخصص امنیتی به نام باب دیاچنکو روی این دیتابیس کار کرده و متوجه شد که این دیتابیس لو رفته شامل نام کاربری (Username) و شماره تلفن افراد و دیتاهای دیگری است.


این دیتا توسط یک گروه به نام «سامانه شکار» منتشر شده و افراد بدون نیاز به پسورد و به راحتی قادر به دسترسی به آن بودند. همچنین مرکز ماهر نیز افشاء شدن بانک اطلاعاتی 42 میلیون کاربر ایرانی تلگرام و کاربران یک بازار ایرانی نرم افزار آیفون را تأیید کرده است.

مخفی نیست که در سطح کلان، باعث این افتضاح بزرگ، بخشی از شورای عالی فضای مجازی، دولت و وزارت ارتباطات هستند. زیرا تلگرام با حمایت آنها بود که تلگرام شد. متأسفانه برخی از مسئولین به جای قبول اشتباه و عذر خواهی از مردم سکوت می کنند و یا بدتر از آن، کار غلط خود را توجیه می کنند.

در این باره به چند نکته می پردازیم:

ادعا شده که این دیتا از طریق پوسته‌های غیررسمی تلگرام به دست آمده و سخنگوی تلگرام نیز در گفتگو با وب‌سایت مذکور اعلام کرده است که «داده‌ها مربوط به یک نسخه غیر رسمی از تلگرام است.»این در حالی است که :

اولاً، ویژگی Open Source (متن‌باز) بودن تلگرام، ویژگی ای است که خود تلگرام آن را طراحی کرده است و به نوعی از این طریق می تواند کاربران بیشتری را جذب و یا حداقل حفظ کند.

ثانیاً، به جای هشدار دادن به کاربران در راستای عدم استفاده از اپلیکیشن‌های غیر رسمی، می‌توانست از همان ابتدا دسترسی کلاینت‌های غیر رسمی را قطع کند، در حالی که چنین اتفاقی رخ نداد.
 
ثالثاً، با واسطه قرار گرفتن پوسته های غیر رسمی و در نهایت متصل شدن کاربران از طریق این پوسته ها به تلگرام اصلی، تلگرام، هم میوه زحمات خود را  جداگانه از طریق نسخه اصلی می چیند و هم در میوه های دیگران، مانند جمع آوری اطلاعات و .... سهیم است. یعنی هم از آخور و هم از توبره می خورد. 

رابعاً، معلوم است که هیچ پلتفرمی –مخصوصاً تلگرام- به همین سادگی چنین فضاحتی را به گردن نمی گیرد  و برای رهایی از آن خود را  به در و دیوار می زند. چنانچه  ابوالقاسم صادقي، معاون امنيت فضاي توليد و تبادل اطلاعات سازمان فناوري اطلاعات نیز چند روز قبل  در گفت وگو با پيوست گفت: «تلگرام ادعا مي كند كه اين اطلاعات به خاطر پوسته هاي غير رسمي اين سرويس درز پيدا كره است؛ اما ما تا كنون هيچ شواهد فني براي اين ادعا نداريم».
 
برای ما مهم نیست که آیا منشأ درز اطلاعات، خود تلگرام بوده و یا پوسته های آن؟ زیرا اصطلاحا هر دو سر و ته یک کرباسند. از طرفی، هر دو با حمایت های پیدا و پنهان در یک فضای رانتی در ایران رشد کرده اند. برخی توجیهات و اظهارنظرها در این مورد واقعاً مضحکانه است. مثلاً امیر ناظمی، معاون جهرمی بعد از این اتفاق توییت زد و گفت: «گزارش مرکز ماهر: در دی۹۶ در مورد عدم امنیت پوسته‌های تلگرام هشدار دادیم. البته شواهدی وجود دارد که این اطلاعات به شیوه دیگری جمع‌آوری شده است!...»

شبیه همین استدلال – عدم امنیت پوسته های های فارسی تلگرام – را آذری جهرمی بعد از حذف دو اپلیکیشن هاتگرام و تلگرام طلایی توسط گوگل پلی –نه دولت- و پایان کار آنها گفت: «در دی 96 گفتیم «همه» پوسته‌های فارسی تلگرام فاقد امنیت هستند و البته بر اساس جمع‌بندی مركزملی فضای‌مجازی عمل كردیم.... » 

اما پرسش اصلی این است که مگر نسخه اصلی تلگرام، وضعیتی بهتر از پوسته های فارسی خود دارد؟! برخی به گونه ای سخن می گویند که گویی اطمینان دارند که پاول دورف، اطلاعات ده‌ها میلیون ایرانی را مهر و موم کرده و در جایی خاک کرده است! مگر غیر از این است که برخی تعهداتی که تلگرام به امثال جهرمی داده بود، زیر پا گذاشت و به نوعی کلاه گذاشته است؟

برخی از مسئولین فضای مجازی کشور، بعد از این قضیه، از تقسیم کار بین نهادهای مختلف در خصوص امنیت و حفاظت از اطلاعات در فضای مجازی کشور سخن می گویند. اما به طور کلی، مدیریت، دیتابیس و نحوه گردش و نگهداری اطلاعات در نرم افزارهایی مانند تلگرام، از خارج کشور  صورت می گیرد و امثال این شبکه اجتماعی، به هیچ نهاد و یا سازمانی در ایران پاسخگو نیست و اساساً نمایندگی و یا دفتری  هم در ایران ندارد؛ سخن گفتن از اینکه در زمینه امنیت داده ها، بین نهادها تقسیم کار صورت گرفته است، بیشتر شبیه به طنز است تا واقعیت.

به عبارت دیگر، مدیریت، نظارت و به طور کلی مسئولیت پذیری امثال تلگرام، تخصصاً خارج از حیطه هر نهادی در داخل کشور است. همانگونه که نمی توانیم پول و شمش طلای مردم ایران را در بانک های آمریکایی ذخیره کنیم و بعد بگوییم از داخل ایران از آنها حفاظت می کنیم؟!

وقتی وزارت ارتباطات، تلگرام و اینستاگرام و ... را به نوعی داخل کشور می آورد، از همان اول باید عطای امنیت را به لقایش ببخشد. زیرا تخصصاً از دست او خارج است.
 
متأسفانه در این مدت، بازی «کی بود کی بود من نبودم» در ادبیات رفتاری جهرمی و فیروز آبادی بسیار به چشم می آید و اساساً تقسیم کارها به گونه ای است که وقتی یقه کسی را بگیریم، به دیگری حواله می دهند، اما باید بپرسیم که چه کسانی در همان اوایل فعالیت تلگرام، به قوه قضائیه تضمین دادند که تلگرام امنیت دارد؟ کار به جایی رسید که به جای آنکه تلگرام، از جانب خود در ایران نماینده پاسخگو و دفتر داشته باشد، عملاً وزارت ارتباطات کشور تبدیل به وزارت تلگرام شده و در جهت منافع آن قدم برداشت!

چه کسانی با نوع بیان خود در بزنگاه ها و فعالیت های خود در فضای مجازی و حقیقی، این گونه به مردم القاء کردند که پیامرسان های داخلی ناامن هستند و باید به مردم اطمینان دهند که امن هستند!؟

چه کسی با تلگرام مذاکره کرد، به گونه ای که با وجود درخواست عمومی مبنی بر انتشار محتوای مذاکره، هنوز جرأت نکرده است که محتوای آن را بازگو کند؟ از همه بدتر، بعد از مذاکره با تلگرام و فضاحت های صورت گرفته، در همین سالی که گذشت، گفت: توییتر ضامن امنیت ملی ماست!؟

چه کسانی در شورای عالی فضای مجازی بارها برای تلگرام و پوسته های آن زمان خریدند؟!

هر چند مشخص است که حضور سرویس های خارجی مخرب در کشور و به تبع آن بالا رفتن استفاده از پهنای باند خارجی، قطعاً برای برخی مجموعه ها سود مالی و برای برخی دیگر نیز حداقل مصرف سیاسی دارد، اما ضربه آن را صنعت ICT کشور، مردم و آیندگان می خوردند.

 

افزودن نظر

captcha
ارسال
انصراف

پربیننده‌ترین

مطلب دیگری نیست



این سایت با منابع شخصی راه اندازی شده است و حق تکثیر مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.